Helduen literatura itzulia

argitaletxeen arabera

Euskadi Sarien aroan

Helduen literatura… ez da erraza hainbat obraren sailkapen zehatza egitea (zorionez). Grimm anaien ipuinak, ez ote dira helduen literatura (ere)? Alizia herrialde miresgarrian haur literatura ote da (soilik)? Eta Printze Txikia? Eta Jack Londonen edo Mark Twainen obraren puska bana?

Oro har, uste dena baino gehiago itzuli izan da gazteentzako, titulu zerrenda luzea osatuko genuke zenbait bilduma arakatuko bagenu. Pamiela, Erein eta Elkarrek lan handia egin dute horretan. Elkarrek hiru bildumatara bideratu du gazteen irakurketa: Irakurmendi, Xaguxar, Branka. Hiruretan ere lehen mailako autoreak euskaratu ditu (Orwell, Zimnik, Aitmatov, Stevenson, Wilde…), Iñaki Mendiguren gailen ageri den itzultzaile multzo baten lanari esker, eta jatorrizko hizkuntzatik.

Argitaletxeen araberako azterketa egin dugunez, argitaletxeek berek erabilitako irizpidea baliatu dugu: haur eta gazteei zuzenduriko bildumak ez ditugu kontabilizatu. Hala berean, gerta liteke helduen bildumetan argitaraturiko obrak gazte literaturatzat hartzea batek baino gehiagok (zoritxarrez). Baina argitaletxeen irizpidera makurtu gara.

Helduentzako bilduma interesgarria sortu zuen Ereinek, Milabidai (1994-1996). Atzerriko autore onak eskaini zizkigun formato txikian (Fitzgerald, Conrad, Flaubert, Poe…), ipuinaren luzerako lanak ziren, nolabait esateko. Nobelaren, antzerkiaren edo ipuin edo poema bildumaren aldean (helduen literaturan argitaratu ohi diren moldeak) oso bestelako ekoizpena suposatzen duenez, ez dugu kontuan hartu.

Helduentzako atzerriko literatura gutxi saltzen da hizkuntza minorizatuetan, eta euskaraz ere hala izan ohi da. Hizkuntza minorizaturiko helduak, antza, “beste hizkuntzan” jaso izan du atzerriko literatura, alegia, berea azpiratzen duen hartan bertan.

Urteetako ezinbeste edo inertzia hori eragozteko, Literatura Unibertsala izeneko saila abiarazi zuen Eusko Jaurlaritzak 1989an, helduen literaturaren titulu unibertsalak era sistematikoan euskaratu eta helduentzako bilduma batean argitaratzeko. Izena arriskutsua da ordea, lehenagotik literatura unibertsala euskaraz eman ez balitz bezalako bat egiten duenez, munduko literatura patrimonializatuz. Baina badirudi bilduma hori kudeatzen ez duten argitaletxeak ez direla kexu.

Ekimen hori EIZIE, itzultzaile eta interpretarien elkartearen bitartez bideratu zuen.

Argitalpena Ibaizabal argitaletxeak hartu zuen bere gain.

Ibaizabalek eskolarako literatura publikatzen du gehienbat, eta asmo on hark argitaletxe honek helduen arloan zeukan profesionaltasunik ezaren ondorioa nozitu behar izan zuen: bilduma monotonoa, promozio eskasa… liburu instituzionalak, garbi esanda. Ibaizabalek ez zuen helduen literaturarik argitaratu tratua baino lehen –ez bertan sortutakorik ez itzulitakorik–, tratua amaitutakoan hain gutxi. Hitzarmen bat bete zuen nola edo hala, eta horraino.

Administrazioaren utzikeria nabaria izan da bildumaren bizitza tristean: ez zitzaion produktuari jarraipenik egin, liburuak testutegiak balira bezala eta ez komertzializatu beharreko salgaiak. Beste maila batean, gainerako argitaletxeek ez ikusiarena egin zutela ematen du, eta itzultzaileek berek ezin izan zuten edo ez zuten nahi izan ardurarik hartu jardun testualetik haratago. Lan handia, korpus ederra… agian egunen batean erreskatatu ahal izango da, apurka, argitarako.

Noizbait, 2002an, Alberdania eta Elkar argitaletxeek hartu zuten bildumari segida emateko lana. Eta ezagun du: liburu erakargarriak dira, eta behar bezala promozionaturik datoz. Horretarako Alberdania-Elkar zigilua osatu dute, edo, hobeto esanda, ko-edizio hitzarmena egin dute. Ondoko tauletan beste argitaletxe bat balitz bezala tratatu dugu ondorio estatistikoetarako erosoagoa delako, interpretatzerakoan bestelako kriterioak erabili litezkeen arren.

Hona hemen Euskadi Sarien aroan (1997-2006) gure argitaletxe nagusiek urte horietako sarietara aurkezgarri zeukaten atzerriko helduentzako literatura (1996-2005):

Iturriak:
ISBN erakundea
Argitaletxeen webak
Literatura Unibertsala bildumaren weba (euskadi.net)

Ibaizabal ageri zaigu itzulpena argitaratzen aurrena, baina bere ekoizpen osoa, sarreran esan dugun bezala, Eusko Jaurlaritzak subentzionatua izan da.

Hala ere, taulak erakusten digunez, baditugu beste hiru argitaletxe ahalegin polita egin dutenak: Igela, Alberdania eta Elkar.

Igela argitaletxeak eskaintza osoaren %20a ekoitzi du.

Txalapartak urtero argitaratu du tituluren bat. Erein irregularragoa da.

Itzulpena ordaintzeko, Eusko Jaurlaritzaren subentzioa hartu ez duten editorialek bestelako bideak bilatu dituzte, Europakoak esaterako. Horretan, beste kontu batzuetan bezala, Igela izan da aitzindari.

Helduen literatura itzulia generoka

  • Narratiba: 149
  • Poesia: 11
  • Antzerkia: 7

Uste litekeenaz bestera, poesia eta antzerkia genero minoritarioak ez dira Eusko Jaurlaritzak subentzionatuta itzultzen. Aitzitik, esan liteke poesia (unibertsal) guztia itzultzen eta argitaratzen dela Literatura Unibertsala bildumatik kanpo. Arrazoi bat baino gehiago egongo da noski, baina ez da ahaztekoa kuantifikazioaren gaitza. Arazo tekniko hutsa da, baina oso garrantzizkoa, subentzioaren zenbatekoa erabakitzeko: poesia itzultzea lan zaila da, ordu asko eskatzen ditu, eta lan hori ezin da tarifatu karaktere kopuruka, huskeria izango litzateke aterako genukeen baremoa (zailtasunaren plusa erantsi ohi zaion arren). Poesia itzultzea kapritxo edo erronka edo amorru pertsonala izaten da, eta ez bakarrik euskaraz. Pamiela eta Erein argitaletxeak izan dira honetan saiatuenak, eta kopuru absolutuetan oso behean ageri badira ere, erreferentziazko poeten lanak jarri dizkigute eskura (Hölderlin, Garcia Lorca, Omar Khayyam, Rilke…).

Antzerkia, ordea, ia beti izan da Eusko Jaurlaritzaren subentzio barruko lana. Errazagoa da itzultzen, dudarik gabe, poesia baino. Karaktere kopurua ez du handia izaten (eta subentzioa ere ez, beraz), baina arin samar egin litekeen lana izaten da, nahiz eta salbuespenak egon. Nekearen araberagokoa du ordainketa poesiak baino.

Helduen literatura itzulia Euskal Herriko erakunde publikoek subentzionatuta argitaratu duten editorialak

Igelak 2005ean argitaraturiko Raymond Queneau-ren Estilo-Ariketak liburua ez da Literatura Unibertsala sailekoa, ez da beraz Eusko Jaurlaritzak subentzionatua, baina bai Gipuzkoako Foru Aldundiak.

Literatura Unibertsala izeneko ekimen instituzionalak argitalpenen ia %40a (167/66) suposatu du (Ibaizabal gehi Alberdania-Elkar), inportantea izan da eskaintza zabaltzeko: urtean batez beste 10 titulu izango zatekeena, ia 17ra igo zen.

Atzerriko helduen literatura itzulia Euskal Herriko erakunde publikoen subentziorik gabe argitaratu duten editorialak

Helduen literatura itzulian %60a argitaratu da bertako subentzio publikorik gabe.

Ibaizabalek ez bezala, Alberdaniak eta Elkarrek, zein bere aldetik, Eusko Jaurlaritzak subentzionatu gabeko itzulpena argitaratzen jarraitzen dute lehen bezala Alberdania-Elkar koedizio subentzionatuak argitaratuagatik, Elkarrek zer edo zer gutxiago.

Baina taula honetan Igelaren garrantzia da nabarmenena, bera da gehien ekoitzi duena, eta garrantzi hori are handiagoa ageriko litzateke 2006ko ekoizpena erantsiko bagenio: 10 titulu argitaratu zituen, eta Alberdaniak eta Elkarrek bat eginda ez liokete alde handirik kenduko guztira.

Itzulpenaren Euskadi Sariak argitaletxeka

Ibaizabal eta Alberdania-Elkar argitaletxeek 7 aldiz jaso dituzte Euskadi Sariak, sari guztien %70a bi zigiluon artean banatu da.

Sariok Eusko Jaurlaritzak subentzionaturiko itzulpena zeukaten tituluetara joan dira, Literatura Unibertsala bildumakoetara; badirudi Literatura Unibertsala bilduman argitaratzen ez dena ez dela literatura unibertsala, edo ez dagoela behar bezala itzulia epaimahaikoen iritzian.

Horrela, “itzuliaren itzulia” esan genezakeena osatu da: itzultzaileek erabaki dute zer itzuli beren elkartearen bidez (2002a arte behintzat hala izan zen), itzultzaileek erabaki dute zein itzultzaileren lagina edo proiektua subentzionatu hartarako beraiek izendaturiko batzordean, itzultzaileek epaitu (oro har) eta saritu dute itzuli dena (ikus Mahaiko aulkiak artxiboa), eta aurrez subentzionaturiko itzulpenei eman izan diete sariaren subentzioa (ikus Euskadi Sarien historiala).

Igelak Euskadi Saria Eusko Jaurlaritzak subentzionatzen duen Literatura Unibertsala horretan ez baina Gipuzkoako Foru Aldundiak subentzionatu zuen itzulpen bati esker eskuratu zuela kontuan hartuta, sarion %80a Euskal Herriko erakunde publikoek subentzionaturiko itzulpena zeukaten tituluei eman zaiela ateratzen dugu.

Sari guztiak narratibako liburuei eman zaizkie. Probabilitate kalkuluaren barruan dago emaitza hori.

Hala ere, datu bitxia da 2002ko sariarena: helduen literaturakoa barik, haur eta gazte literaturako titulu bat izan zen saritua itzulpenean, Harry Potter eta sekretuen ganbera.

Sarien eta ekoizpen osoaren artekoa ehunekotan

Itzulpen gehien egin dituzten argitaletxeek (Alberdania, Elkar, Igela) sarien %30a hartu dute, sari bana alegia, hiruren artean ia %44a ekoitzi duten arren bertan subentzionatu gabeko tituluekin.

Ibaizabalek %32a eskas bete du ekoizpen osoan, baina sarien %40a jaso du, bere garrantzi espezifikotik zatiaz gorago (ekoizpen osoa Eusko Jaurlaritzak subentzionatua zeukala).

Are handiagoa da Alberdania-Elkar koedizioek ekoizpenaren eta sarien artean daukaten aldeko desproportzioa: ekoitzi dutenaren halako hiru, sarien %30a ekoizpenaren %7’78rako (dena Eusko Jaurlaritzak subentzionatua). Ibaizabalek 32 liburu argitaratu zituen hirugarren saria jaso zuenerako; Alberdania-Elkarrek nahikoa izan du 10 liburu argitaratzea.

Igela argitaletxea izan da gehien publikatu duena bertako subentziorik gabe, baina sarituetan sari gutxien jaso duena dugu proportzioan.

  • Alberdaniak 9 titulu argitaratu behar izan ditu saria jasotzeko (2000)
  • Elkarrek 13 titulu argitaratu behar izan ditu saria jasotzeko (2002)
  • Igelak 34 titulu argitaratu behar izan ditu saria jasotzeko (2006)

Gure erakunde publikoenagandiko subentziorik gabeko itzulpen gehien publikatu duena izanagatik, ez da halako liburuen artekoa izan saria ekarri diona Igelari, esana dugu.

Igelak publikatu dituen 34 liburuetatik 1 bakarra izan da bertako subentzioduna, Gipuzkoako Foru Aldundiak enkargaturikoa alegia. Alferrikakoa izan du urteetako jarduna munduko literatura unibertsala bere kasa argitaratzen. Esan liteke ez diola asko balio izan ekoizpen osoaren %20a gure erakundeen subentziorik gabe itzuli eta argitaratu izanak: %0’60ak ekarri dio saria.

Emango ote zioten, atzean Gipuzkoako Foru Aldundiaren zigilua eduki izan ez balu?

Bai, noizbait eman beharko zioten: Igela da atzerriko helduen literatura itzultzeari berariaz emana dagoen editorial bakarra Euskal Herrian.

“Helduen literatura itzulia”: 5 iruzkin

  1. edorta jimenez:

    Eta non daude Ibaizabalen liburuak? Paper bihurtuta? Galdera ona, Watson.

  2. Bego Montorio:

    Eskerrik asko datuak biltzen egindako lanagatik.
    Interes handiz irakurri dut artikulua eta zehaztasun batzuk egin nahi ditut, lagungarriak izango direlakoan. Horrez gain, datuon irakurketak sortu dizkidan iruzkin batzuk azalduko ditut.

    ZEHAZTASUNAK
    1.- Literatura unibertsala bilduma
    Artikuluan esaten da sail hori Eusko Jaurlaritzak abiatu, EIZIEren bitartez bideratu eta Ibaizabal argitaletxeak bere gain hartu zuela. Gezurrik ez dago horretan, baina zehaztasun garrantzitsu batzuk aipatzen ez direnez uste dut gaizki ulertuak sor daitezkeela bildumaren sorreraz eta ezaugarriez.

    Sorrera eta funtzionamendua
    EIZIEk proposamena egin zien Eusko Jaurlaritzari eta Editoreen Elkarteari literatura unibertsaleko hainbat lan euskaratzeko plangintza antola zezaten.
    Bi elkarteen eta Jaurlaritzaren arteko elkarrizketen ondorioz egun dagoen sistema adostu zen: EIZIEk hitzarmena sinatzen du urtero Jaurlaritzarekin, baldintza jakinetan bilduma kudeatzeko; argitalpena berriz, lehiaketa publikoz esleitutako argitaletxeak burutzen du. Esleipena Jaurlaritzak, EIZIEk eta Euskal Editoreen Elkarteak egin dute. Lehen 100 obretarako Ibaizabali esleitu zitzaion eta hurrengo 50etarako Alberdania-Elkarri.

    Itzulpenak esleitzeko sistema
    EIZIEk proposatu egiten du itzulgaien zerrenda.
    Jaurlaritzak, Argitaletxeak eta EIZIEk epaimahaikide bana izendatzen dute esleipenak egiteko.
    Itzultzaileek itzulpen-lagina aurkezten dute (lema batekin, ez beren izenekin) eta epaimahaiak erabakitzen du zeinek duen obra osoa itzultzeko kalitatea nahikoa.

    2.- Finantziazioa vs dirulaguntzak
    Finean diru publikoaz ari bagara ere, uste dut bi kontzeptu horiek bereizi egin behar direla.
    Literatura Unibertsala bilduma Eusko Jaurlaritzak finantzatzen du, osotara (itzulpenak eta argitalpen gastu ia guztiak), eta EAEko aurrekontuetan jasota dago horretarako kontu-saila.

    Besterik dira dirulaguntza lerroak, eta nik dakidala, euskaraz argitaratzen diren gainerako liburuekin erabiltzen diren berberak dira, hots, hainbestetan aipatutako erosketa sistema.

    Jaurlaritzakoak ez izan arren, dirulaguntza publikoak dira, halaber, Europako Erakundeek eta itzulitako egileen jaioterrietako administrazioek emandakoak. (Garai bateko Ariadne programak emandakoak eta haren ondorengoak, Camoens Institutuak eta antzerakoek emandakoak…)

    3.- Antzerkia
    Testuan kontraesan nabarmena dago antzerkiaren itzulpenari dagokionean.

    Lehenik zera baieztatzen da:
    “…poesia eta antzerkia genero minoritarioak ez dira Eusko Jaurlaritzak subentzionatuta itzultzen”
    eta hamar bat lerro beherago:
    “Antzerkia, ordea, ia beti izan da Eusko Jaurlaritzaren subentzio barruko lana”
    Ez dakit zeinek, baina bietako batek erratuta behar du.

    Nik ditudan datuen arabera Literatura Unibertsalaren barruan poesia liburu 1 eta 7 antzerki lan argitaratu dira.

    Nolanahi ere, argitu behar da LU Bilduman zehatz zer argitaratuko den ezin daitekeela aldez aurretik erabaki, itzulgaien zerrendan egon arren gerta daitekeelako, eta gertatu da, hainbat urtez zerrendan egon eta itzulpenik ez aurkeztea edo aurkeztutakoek epaimahaiaren iritziz kalitate nahikoa ez izatea.

    NIRE IRAKURKETA
    1.- Beste datu bat. Argitaletxeen araberako aurkezpena dela kontuan hartuta, datu garrantzitsu bat falta dela iruditzen zait: itzulpenen portzentajea argitaletxearen ekoizpen osoarekiko (euskarazko literaturarena, jakina).
    Ez dauzkat datu horiek, baina uste dut horrek are argiago utziko lukeela hiru zutabe daudela literatur itzuliari eusten, oreka-eza izugarriaz eutsi ere:
    - Literatura Unibertsala bilduma (Jaurlaritzak finantzatua) : %40
    - Igela argitaletxea : %20
    - Gainerako argitaletxe guztiak: %40
    Azpimarratzekoa da “gainerako argitaletxeak” multzo horren barruan ere nabarmenak direla desorekak.

    2.- Literatura Unibertsala bildumaz esaten den gehienarekin ados nago, eta ondo baino hobeto dakit norainokoa izan den administrazioaren utzikeria Karlos Aiestarenek postua utziz geroztik, zer nolako tirabirak egon diren Ibaizabal argitaletxearekin eta zein lan eskasa egin duen. Hori dena, EIZIEk duen erantzukizuna ahaztu gabe, baina horretan seguru nago ezinagatik izan dela nagusiki, ez utzikeriagatik.

    Alabaina, gogoratu nahi ditudan alde on batzuk ere izan ditu bilduma horrek, nire ustez hain tristea izan ez den historian.
    • Batetik, datuek argi adierazten dutena, azken 10 urteotan argitaratu diren itzulpen guztien %40a bideratu izana. Posiblea da aurreko urteetan are handiagoa izatea portzentaje hori.
    • Kalitatea eta aukera-berdintasuna bermatzeko bideak jarri izana. Argi dago diru publikoz ordaindutako bildumari nahitaez eskatu beharrekoa dela, baina ez da ahaztu behar horri esker argitaratu ahal izan dutela hainbat itzultzailek, “izenik” ez zutenak, hasberriak… Lehen literatur lana argitaratzeko zailtasunak baditu batek, pentsatu zer izango den literatur lan hori itzulpena denean.
    • Lanerako baldintza duinak. Ezartzen diren tarifek eta epeek lana baldintza egokitan burutzeko aukera eman dute.

    3.- Euskadi Sariak eta literatura itzulia

    Argitaletxeen arabera sailkatzeak arazo aritmetikoak sortzen ditu, Alberdania-Elkar koeditoreek azken urteotan bakarrik argitaratu baitute eta beraz haiei dagozkien portzentajeak ezin dira egin 1997tik aurrerako sariak/produkzio osoa oinarri hartuta.
    Literatura Unibertsala multzo bakartzat hartuko bagenu, honela geldituko lirateke datuak:
    Produkzioa Sariak
    Elkar: % 11,37 1 = %10
    Alberdania: % 12,58 1 = %10
    Igela: % 20,36 1 = %10
    Literatura Un. % 39,52 7 = %70

    Elkarrek eta Alberdaniak, gutxi gora behera, produkzioaren eta sarien portzentaje bera dute, desoreka Igela eta Literatura Unibertsala bilduman gertatzen da.

    Eta aurrekoaren haritik dator ondorengoa, aldagai esanguratsua al da argitaletxeena sarien banaketaren kasuan? Nik behintzat ez dut argi ikusten.

    Beste arazo bat ere badago, kontuan hartzen diren sariak 10 direla (itzulpenaren kasuan) eta 10 lagina txikiegia gerta daiteke estatistikaren ikuspuntutik. Adibide bat, Igelan argitaratutako bi liburuk eskuratu izan balute saria, sarien %20a litzateke, argitaletxearen produkzioaren antzeko portzentajea. Sari bakar batek hainbeste alda al dezake ikuspegia?

    Tauletan segurtzat ematen da, nolabait, “argitaletxea” aldagaiak eragin zuzena duela sarien banaketan, baina bestelako aldagaien arabera era azter zitezkeen datuak eta aldagai horiek zer eragin duten ikusi.

    Bitxikeria moduan: 4 aldiz saritu dira frantsesetik itzulitako obrak, 3 aldiz ingelesetik itzulitakoak, eta behin errusieratik, espainoletik eta alemanetik itzulitakoak.
    Argitaratutako itzulpen guztien jatorrizko hizkuntzekin parekatuz gero desoreka nabarmena aterako da. Horrek esan nahi al du frantsesa bereziki babesten/bultzatzen dutela Euskadi Sariek? Ez nuke nik horrelakorik baieztatuko.

    Eta edukiak, liburu motak, ba al du eraginik? Kanon baten barrukoak al dira saritutako itzulpen guztiak? Eta itzulpen produkzioa oro har?

    Bego Montorio – Durango 2007ko maiatzak 2

  3. Josu Landa:

    Bego:
    Oso interesgarriak eta eskertzekoak egin dituzun zehaztasunak. Informazioa ugari eta baita datuen interpretazio berriak ere. Eskertzekoa, esan bezala.
    Zure irakurketaren hirugarren atalean aipatzen duzun puntu batek sortu dit artegatasun apur bat, argitaletxeen araberako sari banaketak direla eta.
    Zure esaldi honek hegaldarazi dizkit sabeleko tximeletak: “Igelan argitaratutako bi liburuk eskuratu izan balute saria, sarien %20a litzateke, argitaletxearen produkzioaren antzeko portzentajea. Sari bakar batek hainbeste alda al dezake ikuspegia?”. Hipotesien jokoa beste aldera ere egin bailiteke: iaz Olarrari saririk eman ez baliote, portzentajea %0 izango litzateke.
    Bat nator zurekin 10 sariren ibilbidea lagin eskasa izan daitekeela, gai batzuetan ondorio garbiak ateratzeko. Hala ere, beste batzuetan, bestela ere susmatzen direnen berrespena izan daiteke.
    Adibidez, nik inpresio garbia daukat Igelak egiten duen lan (kopuruz eta kalitatez) miresgarriak dagokiona baino askoz begiramen txikiagoa duela “aditu” zirkuluetan. Eta pentsatzen dut, laginaren eskasa onartuta ere, sarien banaketak susmo hori berresten duela. Berresten duen bezala, EIZIEren gerizpeko edozein ekimenek berez duela oihartzunean plus bat. Hori ez da ezeren salaketa edo inoren kontrako ezer. Baina, zintzotasunez, hala dela uste nuen datuok irakurri aurretik, eta hala dela usteago dut ondoren.

  4. Bego Montorio:

    Apropos jarri nuen adibidea, Josu!
    Iaz arte, Igelak produkzioaren %20 (+/-) argitaratu eta sarien %0 jasota zuen. Zer pentsa ematen du horrek, dudarik gabe, baina azpimarratu nahi nuena da bi sari lortuta ere, ekoizpenean eta sarietan pareko ehunekoa izan arren, egoera funtsean ez zela aldatzen. Igelaren lanarekiko begiramena/begiramen eza, esan nahi dut.
    Hari luzea da hortik ateratzen dena, sariekin eta oro har literaturgintzarekin zerikusia duena. Zer kontsiderazio du Igelak gainerako euskal argitaletxeen artean? Eta irakurleen artean? Eta literaturgileen artean? Eta itzultzaileen artean? Eta administrazioaren aurrean? Zergatik? Argitaratzen duen literaturagatik? Itzulia delako?…
    Apurka-apurka hausnartzeko gaia dugu horretan.
    Eta azken ohartxo bat. “EIZIEren gerizpeko edozein ekimenek berez duela oihartzunean plus bat…” diozu. Argitalpenetan Literatura Unibertsala eta Senez aldizkaria ditu EIZIEk produktu bakarrak. Salmentei begira, behintzat, ez dut nik plus hori inondik inora ikusten. Elkarteak abiatzen dituen gainerako ekimenetan berriz, poztuko nintzateke bai, halako oihartzunik balute.

  5. koldo izagirre:

    Ez dut uste Helduen literatura itzulia argitaletxeen arabera izeneko artikuluan “tauletan segurtzat ematen [denik] nolabait, “argitaletxea” aldagaiak eragin zuzena duela sarien banaketan” Bego Montoriok dioen bezala, taula horiek artikuluaren izenburuak iragartzen duena erakusten dutela iruditzen zait niri. Taula horietatik egiten diren interpretazioak diskutigarriak izango dira noski, baina tauletan ez dut uste datua ez den ezer segurutzat ematen denik, ez hauetan ez bestetan. Horregatik, “bestelako aldagaien arabera ere azter zitezkeen datuak eta aldagai horiek zer eragin duten ikusi” dioenean arrazoi osoa dauka, baina azterketa interesgarri horiek egin zitezkeen eta litezkeen artikuluen zakuan baldin badaude, ez dut uste Bazkak funtsezko azterketei ihesi egiten dielako denik. Hain zuzen, artikulu horrek berak balio izan dit jakiteko bere traiektoria arren, bere kalitatea arren –eta tauletan bestelakorik ageri den arren!– Igelak ez duela oraindino Euskadi Saririk jaso.

Idatzi zure testua

Izen-deiturak eta e-posta derrigorrezkoak dira.
Berrestea eskatuko da e-posta bidez.