Tag Archives: J.Etxepare

Bere buruari irriz

by ,

Aitzinekoez oroituko gireno, atxikiko dugu gure burua zerbeit, ez guhauren begietan bakarrik, bainan bertzeek ere goresten gituztela. Bere mintzaia, soina, erlisionea, bihotzeko ala izpirituzko azturak, bizimoldea, harat-hunatak, debalde uzten dituen gizaldea, bere buruari irriz hasten da, irriz ordu beretik abiatzen baitzaizko bertzeak; bere baitan federik ez ukanez laster galtzen ditu onerateko zituzkeen jaidurak; ttipituz, urtuz bezala doa; eta azkeenan, orotaz gabetua, bertzeen azpirat, betierekotz heien meneko erortzen da, ezdeusturik.
Jean Etxepare. Pesta-Berri, 1904

Goizik hil

by ,

Baditeke badiren gutartean goizik hil behar direnak; zendako, ez dakit; zertarik ezagun diren ere, ez nakike sobera. Andana bati beha egonik iduritu zaut haatik bazutela denek begitartean bertzeek ez duten edertasun berezi bat.
Jean Etxepare. Camille, 1904

Lekuineko elizan

by ,

Aditzen dut, ba, lehenbiziko aldia zuela elektrikak Lekuineko elizan, elektrika gauza ederra dela. Adorazione eguna zela… Bainan, ene iduriko, erlisioneko zerek ez lukete nahi argi dirdira sobera… Lekuinen bereziki, eliza barnea ez baita izpi bat baizik. Erdi ilunbetako isiltasun eztia dut laket: harek bakarrik, otoitzak lagunduz, baitaizko gizonari ezartzen bihotzeko zauriak samaldurik.
Jean Etxepare. Sainduaren errangurak, 1909

Arratsalderik atseginena

by ,

Ez aipa haatik euskaldunetarik gehiener ez arraintza, ez ihizin ibiltzea, ez mendi gainetarik ageri diren bazter xoragarriak! Emozute hauier musa…, arratsalde haskari on bat itzalean, ur xirripa bat ondoan, botoila arnoak hartan luzaz freskaturik goxoago baitire…, afari bat dena kantu eta irrintzina, berek su handia pizturik borda zonbaiten aldean. Ez deiet nik, hasteko, gaizkirik erasiko hortaz: zertarik hatzeman baitezake eta hartan baitu hartzen gutarik bakotxak bere atsegina.
Jean Etxepare. Udatiarrak, 1906